Ամփոփ աշխատանք։
1.Գրիր տասնորդական կոտորակներ (հինգ օրինակ):

5,5 6,7 8,7 9,5 6,9

2. Վերը գրածդ թվերը դասավորիր նվազման կարգով։

9,5 8,7 6,9 6,7 5,5

3. Գրիր հինգ զույգ տասնորդական կոտորակներ, համեմատիր յուրաքանչյուր զույգի թվերը։

5,6 = 5,60

8,7 > 5,99

5,4 < 9,99

7,8 > 6,90

5,7 < 9,70

4. Գրիր երկու տասնորդական կոտորակ, գումարիր գրածդ տասնորդական կոտորակները երկու  եղանակով։

5,7 + 4,9 = 54/10 + 49/10 = 100/10 = 10,0 = 10

  5,7
  4,9
——
10,0

5. Գրիր երկու տասնորդական կոտորակ, մեծից հանիր փոքրը, կատարիր գործողությունը երկու  եղանակով։

7,9 – 5,8 = 79/10 – 58/10 = 21/10 = 2,1

7,9
5,8
—-
2,1

6. Գրիր տասնորդական կոտորակներ, ընդգծիր յուրաքանչյուր թվի  ամբողջ մասը  (հինգ օրինակ):

9,5, 47,4, 72,7, 58,6, 55,4

7. Գրիր տասնորդական կոտորակներ, ընդգծիր յուրաքանչյուր թվի կոտորակային մասը  (հինգ օրինակ):

5,5, 6,9, 3,9, 8,7, 1,8

8.Հորիրնոիր այնպիսի խնդիր, որում առկա թվերը լինեն տասնորդական կոտորակներ։

Առաջին զամբյուղում կա 8,3 խնձնոր իսկ երկրորդում կա 7,5 խնձոր։ Քանի՞ խնձոր կա 2 զամբյուղներում միասին:

8,3-7,5=1,2

8,3+1,2=9,5

Պատ․՝ 9,5

Մարդիկ հավատալիքներ ունեն: Լավ. ի՞նչ կարելի է անել: Պարզ ու գյուղական մարդիկ հին ու ծիծաղաշարժ մտքեր ունեն: Այդ մտքերն իրենց արմատներում վաղնջական Կենաց ծառին հասնող այնքան ժամանակ ու տարածություն ունեն, որ գուցե որևէ մեկն էլ չիմանա՝ դրանք արմատներ ունենան երկնքում:
Մենք չենք հավատում: Մեզ ընդհանրապես ձեռնտու չէ, որ այդ խոսքերին հավատանք: Բայց ի՞նչ կարելի է անել:
Նրանք ասում են՝ եթե մի գիշեր երկնքից աստղ վայր ընկնի, բոլոր հիվանդները կապաքինվեն, կվերանան բոլոր ցավերը, չոր ու ամուլ հողերն ընտիր բերք կտան, ամեն մի տխրություն կդառնա ուրախություն, կնճիռները կհարթվեն մարդկանց դեմքերին, գյուղացու ցանած ամեն մի բերք ութսուն սերմ կտա, յուրաքանչյուրի երազանքը կիրականանա, ամեն սիրահար կհասնի իր սիրեցյալին, թշնամությունը հավերժ կանհետանա, իսկ թռչուններն էլ այլևս վատ չեն երգի: Այո՛, նրանք ասում են՝ մի գիշեր անպայման երկնքից աստղ է ընկնելու: Սա նրանց հավատալիքն է: Լավ. ի՞նչ կարելի է անել: Պարզ ու գյուղական մարդիկ հին ու ծիծաղաշարժ մտքեր ունեն:
Մի գիշեր, մի շատ տարօրինակ գիշեր երկնքից անձրևի փոխարեն աստղ ընկավ: Գիշերն ընկղմված էր աստղի մեջ, բայց ամենից տարօրինակն այն է, որ ոչ ոք այդ գիշերը չի հիշում:
Աստվա՛ծ իմ, ախր հազար տարի անց, չէ՛, հարյուր հազար տարի, ո՛չ, ո՛չ, աշխարհաստեղծումից մի ամբողջ հավերժություն հետո՝ մի գիշեր, երկնքից անձրևի փոխարեն աստղ ընկավ: Ինչո՞ւ ոչ ոք չի հիշում այդ գիշերը: Առհասարակ, ինչպե՞ս եղավ, որ այդ անձրևը ոչ ոք չտեսավ:
Պատմությունն այսպիսին էր:
Մայրամուտին մոտ էր, երբ ամպի լուսավոր, կարմրավուն, բիլ ու անբիծ մի քուլա երկնքի հեռավոր անկյունից ճամփա ընկավ: Քամին բռնեց ամպի փափուկ ձեռքը և այն, ինչպես մի հարսնացուի, որին ուղեկցում են իր փեսայի տուն, մեղմիվ տարավ իր փոքրիկ քաղաքի վրայով. իսկ քաղաքը, գույնզգույն ամպե գլխարկը գլխին, կանգնած էր հողի վրա: Անհնար է նկարագրել, թե այս ամպն ինչ չքնաղ էր, բայց բավականին տարօրինակ է, որ այս ամենը ոչ ոք, գոնե մեկը չտեսավ:
Ախր ինչպե՞ս հազար տարի անց, չէ՛, շա՜տ ավելի տարիներ անց, երբ այդքան երջանիկ, բյուրեղյա ու լուսառատ մի ամպ եկավ, ոչ ոք չտեսավ:
Պատմությունն այսպիսին էր:
Մարդիկ, որ խումբ-խումբ կամ առանձնացած վերադառնում էին իրենց գործերից՝ ինչպես սգավոր ագռավներ, չէին մտածում ամպի մասին:
Մտածելու այնքան բաներ կային, այնքան հոգսեր ունեին, իրենց տներում քնած այնքան հիվանդ, հաց ու ջրի, պարտքի ու փողի այնքան մտածմունքներ կային, որ այլևս ոչ ոք ամպի մասին մտածելու տրամադրություն չուներ, և իրոք, տարօրինակն այն է, որ այս ողջ քաղաքում և այս բոլոր մարդկանց մեջ նույնիսկ մի հավատացյալ գոյություն չունի: Քանզի, եթե գոնե մեկը Աստված ունենար, կեսգիշերին գլուխը կբարձրացներ ու կշշնջար. «Ո՜վ Աստված, մի գթության անձրև պարգևիր», և աչքը կընկներ ամպին ու կասեր. «Փա՛ռք ամենակարող Աստծուն, ով գոյություն ունեցողներց ամենաարդարն է»:
Այսօր մեր սիրտը վշտով է լցված, նույնիսկ մեր երեխաների սիրտն է վշտով, և ամենից վատն այն է, որ ծովի սիրտն էլ է լցված բազում վշտերով, սիրտը, որն ինչքա՜ն ալիք է ծնել: Հիմա ինչպե՞ս եղավ, որ նման մի ալիք ծովի միջից բարձրացավ. սա էլ իր պատմությունն ունի:
Պատմությունն այսպիսին էր:
Բոլոր սադափները մարգարիտ էին տվել, բոլոր կապույտ քարերը՝ փիրուզներ, կանաչ քարերը՝ զմրուխտներ, իսկ բոլոր ջրահարսները՝ մանյակներ:
Ծովերի թագուհին ավերել էր իր պալատը. պալատ, որի մի կեսը արծաթից էր, մյուս կեսը՝ ոսկուց: Ծովաստղիկները, երբ տեսան ծովերի թագուհու պալատը՝ դատարկ սադափներով ու ծովային անգին քարերով, տխրեցին, գնացին նրա մոտ և ասացին.
– Ո՜վ ծովերի արդար թագուհի, քա՜նի հազար ծովային տարի ձգվեց, մինչ մենք քեզ համար արծաթից ու ոսկուց պալատ կառուցեցինք. և դու այդ ամենն ինչո՞ւ քանդեցիր ու տվիր մի ամպի: Գիտե՞ս, որ ծովին այլևս ոչինչ չի մնացել: Դու աղքատացրիր ծովը, ո՛վ ծովերի բարի դշխուհի:
Ծովերի թագուհին պատասխանեց.
– Մի՛ տխրեք, ի՛մ ընկերներ, գիտնականները ծովերի համար մի նոր կյանք են հայտնաբերելու երկրի վրա, և մենք բավականին կհարստանանք: Դուք իմ հանդեպ բարեգութ եղեք և ձեր փոքրիկ ծովաստղիկներին խառնեք այս գունավոր ամպին: Ես ուզում եմ՝ աստղազարդ քաղաքում ապրել:
Ծովաստղիկներն իրենց զավակներին տվեցին, ձկները՝ իրենց արյունը, արևը՝ իր ջերմությունը… և պատմությունն այսպիսին էր. ինչքան ամպ էր արարվել ու գունավոր գխարկի պես նստել քաղաքի բարձունքին, այդ գագաթից մի ամպ նայեց ներքև ու տեսավ, որ մարդիկ խումբ-խումբ կամ առանձնացած՝ ինչպես սգավոր ագռավներ, վերադառնում էին իրենց բները: Ամպն այն անճարությունից, որ ոչ ոք գլուխը չի բարձրացնում, որ իրեն նայի, տխրեց, շրջվեց իր կողմը, էլի շրջվեց, և ի վերջո, նրա ճիչը բարձրացավ.
– Ո՜վ անցորդներ՝ սգավոր ագռավեր, ի՛նձ նայեք. ես ձեր հին հեքիաթն եմ, մի ամպ եմ՝ աստղերի հատիկներով:
Ողջ քաղաքի գլխին ամպրոպ էր պատել:
Մարդիկ, ովքեր լսեցին ամպի ճիչը, այն վախից, որ երկնքից ջուր, կարկուտ ու ցեխ է թափվում գլխներին, վազեցին իրենց տները:
Կարճ ժամանակ անց քաղաքը լռեց: Էլ ո՛չ մարդ էր գնում, ո՛չ էլ՝ գալիս: Քաղաքի փողոցներում միայն յոթ կույր մուրացկաններ էին մնացել, ովքեր ստիպված էին ձեռնափայտերով գնալ: Դանդաղորեն քայլում էին պատերի կողքով և քթի տակ հայհոյում կյանքն ու բարձրաձայն ասում.
– Օգնե՛ք մեզ: Մենք այս քաղաքի կույր մուրացիկներն ենք: Ամեն մեկիս ձեռքին յոթ սոված կին ու մանուկ է նայում: Օգնեք մեզ, ա՛յ մարդիկ: Ախր երկնքից հո նոր կյանք չի՞ գալու: Դուք, ո՛վ անցորդներ, պիտի օգնեք կույր մուրացկաններին…
Ամպը մի փոքր հապաղեց ու տեսավ, որ չէ՜… ոչ ոք, այլևս ոչ ոք նրան չի նայում, այլևս փողոցում մարդ չի մնացել, և այդ լուռ վշտից լաց եղավ, բայց անձրևի կաթիլների փոխարեն, աստղերի փշուրներ էին թափվում:
Առաջին մուրացիկն ասաց.
– Ոնց որ երկնքից քարեր թափվեն:
Երկրորդը նրա խոսքը հաստատեց: Երրորդ մուրացկանն ասաց.
– Երևի Աստված էս մարդկանց պատժում է, որ մեզ չեն օգնում:
Իսկ երկիրն ու քաղաքի գիշերային երկինքն ընկղմված էին աստղերի մեջ: Աստղերը սպասում էին, որ փառաբանվեն, հարգանք ու պատիվ տեսնեն, որ մարդիկ առանձին-առանձին հրճվանքով նստեն անձրևի տակ, աղաղակեն, երգեն, բայց տարօրինակ էր, շատ էր տարօրինակ, որ այսքան տարի անց (Է՜ հազար դար անց), երբ մի գիշեր երկնքից աստղ ընկավ, նույնիսկ մեկը չտեսավ ծովաստղիկների էության մաքրությունը:
Աստվա՛ծ իմ, մի՞թե հնարավոր է՝ մի քանի տարին մեկ ամպերից աստղեր թափվեն:
Ամեն ինչ անցավ ու վերջացավ:
Արդեն դու ես տեսնելու աստղակաթիլների երազը: Արդեն այս ամենից հետո գուցե դու կլսես աստղակաթիլների հեքիաթը ծեր տատիկի կամ պապիկի շուրթերից:
Վերջապես ամպը հանդարտվեց, և անձրևը կտրվեց: Աստղերը պատեցին հողի, ծառի, պատի ու տանիքների մակերեսը: Եվ երկինքը կրկին նույն երկինքը դարձավ: Մի տաք քամի եկավ արևմուտքից և ծոր տվեց ծառերի ու պատերի լույսի կաթիլները: Ու տանիքների վրայի ծոր տված աստղերը վազեցին դեպի ջրհորդանները: Հոսող լույսի մի ալիք անցնում էր գիշերային քաղաքով, և լույսերը ծորացին, մինչև հասնեն առվակի, ծոր տվին, մինչև հասնեն վտակին, ծորացին, որ հասնեն ծովին…
Աստղը միայն մի տուն սողոսկեց, որի տանիքը ճաքած էր: Այս տանը բոլորը քնած էին բացի երեք տարեկանից փոքր մի տղայից, ով արթուն խաղում էր ինքն իր հետ ու ծիծաղում: Տեսավ, որ տանիքի անկյունից լույսի կաթիլներ են ծորում: Սահեց գետնի վրայով ու հասավ փոքրիկ աստղիկներին. Դրանք վերցրեց ու խաղաց, խաղաց այնքան, որ քունը տարավ:
Առավոտյան, երբ տան տղամարդը քնից արթնացավ, գունավոր կտորտանքներ նկատեց երեխայի ամուր պահած ձեռքում, իսկ մանկիկը դեռ չէր խոսում: Տղամարդը երեխայի մորից հարցրեց, թե այդ հատիկները որտեղի՞ց. նա չգիտեր: Ոչ ոք չգիտեր:
Արդեն երկինքը նախկին հին երկինքն էր, և ողջ քաղաքում տխուր աստղի ոտնահետքն էլ չէր մնացել:
Բայց ոչ ոք չգիտեր, թե այդ գույնզգույն կաթիլն ինչ է…

***

Լավ: Ի՞նչ կարելի է անել: Պարզ ու գյուղական մարդիկ հին ու ծիծաղաշարժ մտքեր ունեն: Նրանք ասում են՝ եթե մի գիշեր երկնքից աստղ ընկավ, բոլոր ցավերը կվերանան, բոլոր սիրահարներն իրենց սիրեցյալներին կհասնեն, ամեն ընկեր՝ իր ընկերոջը:
Եվ սա էլ մի գյուղական պատմություն է: Մի պարզասիրտ մարդ, որ աստղային անձրևի ժամանակ երեք տարեկանից էլ փոքր էր, դեռ չի խոսում: Հետո այս աստղերի հատիկներից մի մանյակ պատրաստեց ու գցեց իր սիրեցյալի պարանոցը:
Չե՞ք հավատում:
Լավ:
Ի՞նչ կարելի է անել:

Ա) 3,56-2,14=1,42

Բ) 81,22-53,12=28,08

Գ)111,782-65,327=46,455

Դ)17,1-8,256=8,844

Ե)0,625-0,1=0,525

Զ)7,35-6,35=1

Ա) 3-0,1=2,9

Բ) 5-2,63=2,37

Գ)10-9,68=0,002

Դ)1-0,047=0,953

Ե) 25-10,38=14,62

Զ) 102-96,24=5,76

Ա) 1,037-1=0,037

Բ) 3,263-2=1,263

Գ) 8,002-8=0,002

Դ) 11,397-9=2,379

Ե) 107,03-56=51,03

Զ) 34,56-29=5,56

Ա) 9,3=9 3/10

Բ) 2,84=2 84/1000

Գ)3,681=3 681/1000

Դ) 15,001=15. 1/1000

Ե)28,07=28. 7/100

Զ)30,609=30 609/1000

Է)46,893=46 893/1000

Ը)100/202=100 202/1000

973,14

1124 կատարեք հանում

Ա)3,56-2,14=

Բ)81,2-53,12=

Գ)111,782-65,327=

Դ)17,1-8,256=

Ե)0,625-0,1=

Զ)7,35-6,35=

1126 կատարեք հանում

Ա)3-0,1=

Բ)5-2,63=

Գ)8,002-8=

Դ)`1-0,047=

Ե)25-10,38=

Զ)102-96,24=

1128 կատարեք հանում

Ա)1,037-1=

Բ)3,263-2=

Գ)8,002-8=

Դ)

Ե)

Զ)

1. Տասնորդական կոտորակները գրիր կոտորակի տեսքով, հետո կատարիր գործողությունը.
2,3+1,4=3,7
1,4+4,5=5,9
1,12+12, 34=12,34
20,09+1,01=21,1
101,2+1,9 =103,1

2,45+2,45=70,45
3,45+13, 55=17
1,2345+2,2345=3,469
1,2+0, 21=1,41
41, 34+1,777=43,117

2. Տասնորդական կոտորակները գումարիր սյունաձև
1,25+1,25
3,01+4,02
4,45+1,111
3,67+3,03
0,01+0, 0009
0,2+0,8
26,29+1,99
17,14+15,16
23,24+25,277

3.Գրիր 10  հատ տասնորդական կոտորակ, դասավորիր աճման կարգով։

4. Գրիր 10  հատ տասնորդական կոտորակ, դասավորիր նվազման կարգով։

5. Գրիր 10  հատ տասնորդական կոտորակ, յուրաքանչյուրը գրիր, թե որ բնական թվերի միջև է գտնվում։ օրինակ
1,456-ը գտնվում է 1 և 2 բնական թվերի միջև։

Խնդիրներ։
6. Հեծանվորդը ժամը մեկին հաստատուն արագությամբ  Ա կետից շարժվեց Բ կետը։ Ժամը երեքին, երբ հեծանվորդը Ա կետից գտնվում էր 24կմ հեռավորության վրա, Բ կետից Ա կետ շարժվեց 44կմ/ժ արագությամբ մոտոցիկլավարը և մեկ ժամ հետո նրանք հանդիպեցին։ Գտեք ԱԲ ճանապարհի երկարությունը։

7. Դասարանում կա 30 սովորող։ ​​Դասարանի յուրաքանչյուր աղջիկ հավաքեց 3կգ թղթի թափոն, իսկ յուրաքանչյուր տղա՝ 5կգ, ստացան 122կգ թղթի թափոն։ Քանի՞ աղջիկ և քանի՞ տղա կա դասարանում:

8. Մայրուղու եզրին իրարից հավասար հեռավորությունների վրա տեղադրված են լուսացույցեր։ Ավտոբուսը առաջինից մինչև չորրորդ

լուսացույցը անցնում է 12 վարկյանում։ Քանի՞ վարկյանում ավտոբուսը կանցնի առաջինից մինչև 16-րդ լուսացույցը, եթե նրա արագությունը մնա անփոփոխ։

Տասնորդական կոտորակների գումարումը
Առաջին եղանակ
Տասնորդական կոտորակները գրել սովորոական կոտորակների տեսքով և գումարել այնպես, ինչպես կոտորակներն ենք գումարում։
Օրինակ՝12, 3 + 21, 4=123/10+214/10=337/10=33, 7

Երկրորդ եղանակ
Տասնորդական կոտորակները գումարել սյունաձև

Աշխատանք գրքից

3,8

5,1

13,53

16,74

137,874

16,154

4400

4600

4270

4300

0,621

0,659

0,653

0,657

0,61
0,481
0,651
0,3251

0,789; 0,8; 1,17; 1,7
0,335; 0,35; 3,35; 3,5

7,4; 7,199; 6,98; 6,899
0,5; 0,499; 0,49; 0,449

5+2=49/7
30-25=20/4
6+7=24-11
7×5=80-45
18-10=2×4
55-11=44+0=44-0

1003

2; 8 — երկու միանիշ թիվ
22; 28; 82; 88 — չորս երկնիշ թիվ
222; 228; 282; 288; 822; 828; 882; 888 — ութ եռանիշ թիվ

5.Пересскажите текст.

Один корабль обошёл вокруг света. К оплате тихая и спокойная погода. В полумбир было много людей. В корабле был сын капитана он был самовлюбленный и смелый в колумбии ещё была обезьяна которая взяла шляпу мальчика к и начала дразнить его показывала язык . Потом она взяла шапку .
Он полез выше и выше потом навесил на мачту.Мальчик полез за обезьяной обезьяна убежалаю Потом он не смог оттуда выбраться его отец капитан корабля сказал если он через 3 секунды не прыгнет в воду то он его застрелят . Мальчик прыгнул потом его спасли а отец капитан корабля пошёл к себе в каюту Чтобы никто его не видел как он плачет.

8. Прочитайте предложения, раскрывая скобки.

1. Я пишу в тетради (карандаш), а не (ручка). 2. Она рисует (фломастер). 3. Преподаватель пишет на доске (фломастер) или (мел)? 4. Суп обычно едят (ложка). 5. Мясо едят
   (вилка и нож). 6. Мы режем хлеб (нож). 7. Не надо никого бить (палка). 8. Дверь можно
   открыть (ключ). 9. Футболист отбил мяч (нога, а потом голова). 10. Не стучи, пожалуйста,
   (карандаш) по столу! 11. Думать надо (голова)! 12. В теннисе по мячу бьют (ракетка). 13.
   Ну что ты качаешь (голова)? 14. Гвоздь можно забить (молоток). 15. Что написано (перо),
   не вырубишь (топор).

9. Раскройте скобки.

1. Поздравляю вас с (день рождения)! 2. Поздравляю вас с (первое сентября — начало занятий)! 3. Я не могу поставить свою подпись под (этот документ). 4. Не надо ссориться с (этот человек). 5. Он посмотрел на меня с (какое-то удивление). 6. Не надо злоупотреблять (моё терпение)! 7. Писатель работает над (новая книга). 8. Она машет нам
   (белый платок). 9. Надеюсь, ты не будешь драться с (этот негодяй)? 10. Чем можно почистить кастрюлю? — (Какая-нибудь паста или порошок). 11. Чем можно вытереться? —
   (Вот это полотенце). 12. Чем наградят этого героя? — (Какой-нибудь орден или медаль).

10.Выучить наизусть. Запишите аудио.
С.Есенин

Весна наступает,
Снег быстро тает,
И все оживает
С приходом ея!

Деревья оделись
Зеленой листвою,
Луг зеленеет,
Покрытый травою.

Поля зазеленели,
Ароматом дыша.
Цветы запестрели,
Птицы прилетели.

Лес оживился
Щебетанием,
Воздух наполнился
Благоуханием.

Прыжок

1.Прочитайте текст.

Один корабль обошёл вокруг света и возвращался домой. Была тихая погода, весь народ был на палубе. Посреди народа вертелась большая обезьяна и забавляла всех. Обезьяна эта прыгала, передразнивала людей, и видно было – она знает, что ею забавляются, и оттого ещё больше расходилась. Она подпрыгнула к мальчику, сыну капитана корабля, сорвала с его головы шляпу, надела и живо взобралась на мачту. Все засмеялись, а мальчик остался без шляпы и сам не знал смеяться ему или плакать. Обезьяна села на перекладину мачты, сняла шляпу, поиграла с ней и стала рвать её зубами и лапами. Она как будто дразнила мальчика, показывала на него и строила ему рожи. Мальчик крикнул на неё, но она ещё злее рвала шляпу. Матросы громко стали смеяться, а мальчик покраснел, скинул куртку и бросился за обезьяной на мачту. В одну минуту он взобрался по верёвке на первую перекладину, но обезьяна ещё быстрее в ту самую минуту, когда он думал схватить шляпу, взобралась ещё выше.
– Так не уйдёшь же ты от меня! – закричал мальчик и полез выше. Обезьяна опять подманила его, полезла ещё выше, но и мальчик не отставал. Так обезьяна и мальчик в одну минуту добрались до самого верха. На самом верху обезьяна и повесила шляпу на край последней перекладины, а сама взобралась на макушку мачты и оттуда строила рожи и показывала зубы. От мачты до конца перекладины, где висела шляпа, было метра два, так что достать её нельзя было иначе, как выпустить из рук верёвку и мачту. Мальчик отпустил мачту и ступил на перекладину. На палубе все смотрели и смеялись тому, что выделывали обезьяна, но как увидели, что сын капитана отпустил верёвку и ступил на перекладину, все замерли от страха. Стоило ему оступиться – и он вдребезги разбился бы о палубу.

Даже если бы он и не оступился, а дошёл до края перекладины и взял шляпу, то трудно было бы ему повернуться и дойти назад до мачты. Все молча смотрели на него и ждали, что будет. Вдруг в народе кто-то ахнул от страха. Мальчик от этого крика опомнился, глянул вниз и зашатался. В это время капитан корабля, отец мальчика, вышел из каюты. Он увидел сына на мачте, бросился в каюту и вернулся с ружьём. Капитан прицелился в сына и закричал: „В воду! Прыгай сейчас в воду! Застрелю!” Мальчик шатался, но не понимал. „Прыгай или застрелю!… Раз, два…” и как только отец крикнул „три” – мальчик прыгнул. Точно пушечное ядро, упал мальчик в воду, и не успели волны закрыть его, как уже матросы спрыгнули с корабля в море. Через несколько долгих секунд в воде показалось тело мальчика. Его схватили и вытащили на корабль. У него изо рта и из носа полилась вода, и он стал дышать. Когда капитан увидел это, он вдруг закричал, как будто его что-то душило, и убежал к себе в каюту, чтоб никто не видел, как он плачет.

2. Ответьте на вопросы.
Почему мальчик покраснел?

Мальчик покраснел, потому что  матросы посмеялись на то , что он не смог отобрать у обезьяны шляпу.

Правильно ли он поступил, погнавшись за обезьяной?

Если бы я была на месте мальчика , я бы просто предупредила капитана этого корабля.

Как можно было помочь мальчику?

Как только сын капитана отпустил верёвку и ступил на перекладину,  ему уже невозможно было ничем помочь.

Что бы вы сделали на месте людей, которые были на палубе?

Во-первых я бы не засмеялась , во-вторых я бы не допустила что бы  мальчик полез вверх.

Как поступил капитан?

Капитан сказал что застрелит  мальчика через три секунды  если он не пргынет  в воду.

Правильно ли он действовал?

Для меня меня это очень строго но всё же правильно , потому что это единственый вариант заставить мальчика прыгнуть в воду, где у него больше шансов остаться в живых.

Почему он убежал в каюту?

Он убежал в каюту, потому что не хотел что бы  команда увидела как он плачет.

3. Опишите мальчика и его отца. Oхарактеризуйте их. Как вы думаете, хорошим ли он был капитаном?

Мальчик был очень храбрым и отважным , не боялся ничего и всегда стремился вперёд. А отец был  строгим и требовательный, храбрым и отважным- таким должен быть настоящий капитан корабля.
4. Вместо точек впишите подходящие местоимения.
1. Это Лариса. Ты с ней  знакома? 2. Это мой друг Миша. Мы с ним дружим уже много лет. 3. Мы идём на футбол. Вы пойдёте с нами? 4. Моя сестра любит играть со мной в шашки. 5. Почему ты не был в школе? Что с тобой случилось?

4.Вместо точек впишите подходящие местоимения.

1. Это Лариса. Ты с … знакома? 2. Это мой друг Миша. Мы с … дружим уже много лет. 3. Мы идём на футбол. Вы пойдёте с …? 4. Моя сестра любит играть со … в шашки. 5. Почему ты не был в школе? Что с … случилось?

6,Грамматический материал

Творительный падеж употребляется в конструкциях с глаголами: 1) дом строится рабочими; 2) интересоваться историей; 3) был инженером.
А также с существительными: 1) исполнение песни автором; 2) плавание кролем;
3) прогулки вечерами.

7. Ответьте на вопросы

1.Кем он хотел быть в детстве: врачом или преподавателем? 2. Кем она хочет стать:артисткой или фотомоделью? 3. Кем он никогда не станет: космонавтом или лётчиком? 4. Кем он будет после университета: экономистом или журналистом? 5. Кем она хочет быть: физиком или математиком? 6.Чем она интересуется:скульптурой или живописью? 7. Чем ты занимаешься в университете: литературой или языком? 8. Он занимается дизайном или архитектурой?

2. Բաց թողնված տառերը լրացրո՛ւ:

Ջորդանո Բրունոն ամբողջ ութ տարի բանտում մնաց: Սուրբ հայրերը սպասում էին, որ  նա կընկճվի: Նա խոստովանում էր, որ ինքը մեղք է գործել եկեղեցու դեմ, բայց պնդում էր, որ իր ուսմունքը ճշմարտալի է ու ամբողջական: Մտածելու համար նրան իննսուն օր ժամանակ տվեցին և օրը երկու ամգամ՝ կեսօրին ու կեսգիշերին, աստվածաբաններ էին ուղարկում նրա խուցը: Բայց նա ոչինչ չէր խնդրում: Երբ կարդինալի պալատում կարդում էին դատավճիռը, նա ասաց. «Դուք ավելի մեծ երկյղով եք հայտնում ինձ դատավճիռը, քան ես լսում եմ»:

3. Տեքստում գտի՛ր տրված բառերի հոմանիշները, տրված բառերը գրի՛ր հոմանիշների փոխարեն:

Ենթադրություն, ինչքան, հերիք, մի, տեսնել, ժամանակ, հաստատել, նայել, համընկել, թիվ, ամբողջական:

Հերիք է՝ նայեք նետեք գլոբուսին, որ տեսնեք, թե Հարավային Ամերիկայի արևելյան ծովափը ինչքան լավ է համընկել Աֆրիկայի արևմտյան ափին: Ֆրենսիս Բեկոնը դա նկատել է դեռևս 1620 թվականին: 1912 թվականին գերմանացի գիտնական Ալֆրեդ Վեգեները մի վարկած առաջ քաշեց, որ բոլոր մայրցամաքներն ինչ-որ ժամանակ ցամաքի մի ամբողջական զանգված են կազմել: Սակայն Վեգեների կենդանության օրոք այդ վարկածը ամբողջացում չգտավ: Հիմա երկրաբանները հաստատում են, որ Հարավային Ամերիկայի և Աֆրիկայի արմատական ապարների միջև նմանություններ կան։

4. Գտի՛ր սխալ գրությամբ բառերը և ուղղի՛ր:

Ա. Երփներանգ, արփի, փրփրել, փափուկ, սրբազան, ճամփորդ, համբերություն, դափնի, շամփուր:
Բ. Կարթ,խորթ, զվարթ, պարթև, նյարթ, թարթել,երթվել, փարթամ:

5. Որտեղ անհրաժեշտ է, ը գրի՛ր:

Անակնկալ, անըմբռնելի, օրըստօրե, ակ.նթարթ, անընդմեջ, լուսն.կա, մթ.նկա, համընդհանուր, մերթընդմերթ, անընթեռնելի,ակ.նհայտ, անընդհատ, անհյուրընկալ, սրընթաց:

6. Հոմանիշների հինգ զույգ առանձնացրո՛ւ:

Ընչազուրկ, հերսոտ, ընչաքաղց, ընթացիկ, սրընթաց, անընկճելի, արագընթաց, անկոտրում, դյուրաթեք, դյուցազնական, դյուրաբեկ, ճկուն, աղքատ, հերոսական:

Ընչազուրկ-աղքատ

դյուրաթեք-դյուրաբեկ

հերոսական-հերսոտ

դյուցազնական-Հերոսական

Կար-չկար մի իմաստուն մեծ խելքով, աշխարհի  չար ու բարուց հասկացող: Կյանքն անցկացնելով մարդկանց  մեջ իմաստունն  ուսումնասիրում էր նրանց, ցավով  համոզվելով, որ, ավա~ղ, բանական  էակը  հաճախ  զուրկ է  մեծահոգությունից, եսամոլ է, անձնապաշտ  և  վշտանում էր դրա  համար:
Մի անգամ իմաստունը լսեց, որ  իբր մի հարուստ  մարդ  կա`  շռայլ  ու կարեկից:
,- մտածեց նա` որոշելով  այցելել  հարուստին:
Հագնելով  ցնցոտիներ` նա  մեծատունի մոտ  գնաց:  Վերջինիս, տեսնելով  ցնցոտիների մեջ մերկությունը մի կերպ  ծածկած մարդուն, խոժոռադեմ  նայեց  և  հեռացավ` դուռը  շրխկացնելով  անկոչ  հյուրի  երեսին:

………….

Նա  սաստիկ  ձանձրանում էր. գյուղն  իր տեղը  չէր  ու ինքն էլ  այլ  պլաններ էր  ուղեղում  փայփայել: Ամուսինը չէր  հետաքրքրվում  թատրոնով  կամ  ձիարշավով,  գրականությամբ  կամ  սուսերամարտով մինչդեռ  ինքնաբավ  ժպտում էր  նայելով  իր  կնոջը:  Ինչը  ստիպեց  ընդառաջ  գնալու  ամուսնու  անհեթեթ  առաջարկին Էմման չէր կարողանում  բացատրել: